قندون دات آی آر

امروز، یکی از روزهای همیشگی زندگی مردم جهان است.

و نیز امروز، یکی از روزهای زندگی مردم ایران است.

امروز، همه جا انقلابی در جریان است. حتی در ایران! نه فقط تونس و مصر و بحرین و هر جای ویران

امروز، هر کسی فکر خویش است.

امروز، بزرگان هم فکر خویش اند.

امروز مردم ایران به شدت و غیر طبیعی مشکلات را درک می کنند. حس می کنند. لمس می کنند. گاهی اوقات نیز هضمشان.

امروز، سیاسی های جهان درگیرند.

امروز، سیاسی های جهان در دادند.

امروز، سیاسی های جهان خوابند.

سیاسی ها!

ما مردم ایرانیم. اصغر فرهادی هم گفت : ” مردم ایران مردم صلح دوستی هستند ”

امروز ما… ما مردم ایران حس می کنیم، وضع به جایی رسیده که سیاست هم نمی تواند نقشی در رفع مشکلات ایفا کند. مگر اینکه ذات سیاست ها، خشونت و بی رحمی باشد. که آن هم به نفع یک طرف است.

امروز، ما مردم ایران و جهان حس می کنیم در سایه ی ستون های بلند ایستاده و نشسته ایم، سیاسی ها بالای ستونها نشسته و ایستاده اند.

امروز، ما مردم ایران حس می کنیم دعوای سیاسی ها که بی سنگ و خشم و نفرت نیست باعث شده سنگ های به دنیا آمده از این بحث ها، روی سرمان بریزند. می ریزند که نه. می خورند. می خورند هم نه. کوبیده می شوند. شکر و سپاس که یارانه ها، سپر شده اند در مقابل این سنگ ها.

امروز، ما مردم ایران و مردم جهان حس می کنیم وضع به جایی رسیده که سرهامان حسابی سنگ خورده اند. چاره ای باید اندیشید. سلاح نمی خواهیم، انرژی هسته ای هم چاره نیست. نه برای ایران نه آمریکا و نه برای جایی دیگر.

ما مردم ایران و جهان حس می کنیم می توانیم کنار هم زندگی کنیم. ترقی نمی خواهیم! برتری نمی خواهیم.

آمریکا!

ما مردم ایرانیم.

سلاح نمی خواهیم. مردمِ شما هم، همین را گفتند. می گویند.

ما مردم ایران و مردم جهان حس می کنیم می توانیم کنار هم زندگی کنیم. ترقی نمی خواهیم! برتری هم نمی خواهیم.

آمریکا!

ما مردم ایرانیم.

سیاسی ها!

ما مردم ایرانیم.

مبادا ستون هایی که رویشان نشسته و ایستاده اید از شدت درگیری بلرزند و بلرزند تا اینکه آوار شوند. آوار شوند کسی نمی ماند که تیتر روزنامه ای را اینگونه رقم زند:

” امروز، جهان لرزید “

مصطفی حسینی بروجنی

لطفا در انتشار این مطلب سهیم باشید.

پنجم بهمن ماه ۱۳۹۰

ترجمه در ادامه مطلب

(دنباله…)