دوستان ، سلام ؛

حسینی هستم ، کوچیک همه شما سروران . شهریورماه بود که با توکل بر خدا و با امید به حمایت شما ، ارسال مطلب در قندون رو آغاز کردم . و همواره بسیار امیدوار بودم به حمایت شما عزیزان و پشتیبانی خدا در همه احوال . همیشه سعی کردم ارزش هر چیزی رو در قندون حفظ کنم و حق هر چیزی رو به جا و دقیق به جا بیارم . از حق تک تک حروف مطالب گرفته تا  حقوق بازدیدکنندگان عزیز . از همه مهمتر سعی بر این داشتم که به کاربران و همراهان قندون هیچ بی احترامی نکنم حتی اگر ناسزایی بگن . خدا رو شکر همه کاربران ، با شعور و با فرهنگ بودن و هیچ وقت بی احترامی به من و یا قندون نکردن . اگر هم بوده مطمئنا سوء تفاهمی بوده که گذشته و دیگه جای حرفش نیست . و خدا رو شکر ، اکنون که در حوالی سال نو هستیم و در کوچه پس کوچه های آزادی شکوفه های بهاری ، قندون رو با دوستانی می بینم که هر یک به اندازه زمین و زمان ارزشمندن . صحبت از هر کدوم نیاز به سال ها وقت داره . بی شک! دل هایی دارن پاک و بی آلایش و افکاری دارند صاف و بی سایش . افکاری مثبت و سازنده . همیشه مدیون کاربران بوده ام و هستم . همواره گفته ام ، قندون یعنی حضور خوانندگان و نظرات آنها نه مطالب قندون . و خوشبختانه این عقیده من به ابطال نرسید و واقعا فعال ترین بخش سایت ، بخش نظرات کاربران است وهمین جا از تمام افرادی که با نظراتشون ما رو کمک می کردن بسیار ممنونم . امیدوارم این حمایت ها از طرف شما سروران و پشتیبانی خدا همیشه شامل حال قندون باشه . خیلی دوست دارم زیباترین جمله دنیا رو تقدیم شما کنم ، لیکن ، چیزی به  اندازه لیاقت والای شما پیدا نکردم و پیدا نخواهم کرد . اما به درخواست بنده حقیر ، یکی از دوستان خوبمون آقای نادر صهبا که از شاعران خوب این مرز و بومه ، شعری چهار بیتی زیبا سروده که بسیار زیباست . این شعر مختص به سایت قندونه و برای این سایت سروده شده و امیدوارم کسی از این شعر سوءاستفاده نکنه . از نادرخان بابت سرودن این شعر ممنونم . چون از زیاده گویی بیزارم همین جا صحبتم رو قطع می کنم . فقط از خدا می خوام که همه قندونی ها و اصلا همه ایرانی ها هر جا که هستن ، همیشه سالم ، موفق و پایدار باشن و از کاربران می خوام کم و کاستی های من رو به بزرگی خودشون ببخشن، انشالله … . عید رو هم مخلصانه تبریک میگم . راستی ، احتمال پست دهیم در ایام نوروز کمه و شاید بعد از تعطیلات شروع به ارسال مطلب دوباره کنم . البته اگه احساساتم اجازه بده! . خلاصه اگر چند روزی پیدام نشد من رو ببخشید . خوش بگذره . این هم شعر ویژه نوروز و مختص به قندونی های گل :

رخسار جهان از غم دوران عاریست
دوران گل و شراب و شب بیداریست

برخیز و غزل بخوان که عصاره ی عشق
در تک تک رگهای طبیعت جاریست

در عید کهن سال همایونی مان
غمهای جهان شد همه افسونی مان

صد شاخه گل سلام از جنس بهار
تقدیم به همرهان قندونی مان

با سپاس از این که این مطلب رو خوندید

مصطفی حسینی بروجنی

MHB

::

:

.

مطالب مرتبط :

1. نوروز بروجن
2. عاقبت کاربران سفت و سخت اینترنت از جمله خودم
3. قندون یک ساله شد!
4. کاش عاشق بودی…
5. وضعیت قرمز!