روزی جامی شاعر بزرگ در مجلسی شعری می خواند تا به این بیت رسید که:

بس که در جان فکار و چشم بیدارم توئی …………………………. هر که پیدا می شود از دور پندارم توئی

یکی از حاظران گفت بلکه خری پیدا شد جامی پاسخ داد : باز پندارم توئی

مطالب مرتبط :

1. شوخی سیزده!
2. فرخ زاد و مصدق در شعر معروف سیب
3. مقصر بی‌برقی‌ها
4. نشانه گذاری دقیق با لاستیک پروپاگاندا
5. حکایت آن فولکس پیر!